نفس

تجاوز هستی است بر واژن خشک نای

در انعکاس مهیب آوای قیژقیژ نایژه

و انزال بذر امید

بر شوره­زار زهدان یائسه­ای مأیوس

در ظهر تابستانی خشک

در جماع ارواح سیاه­پوش پیر

در میان هلهلۀ اسکلت­ها

در چکاچک موسیقی دندان­ها

عروسی مردگان

انگار

قافله­سالار کاروان نیستی­ام

در کابوس شبانۀ آشنا

در بیداری مرگ­آلود هرروزه

در تکرار مکرر تکراری­ها

دورم از این نزدیکی­ها

انگار

لاشه­ای هستم که بی خویش می­رود

غریبه­ای در آینه ریشخندم می­کند

با آژنگ تازه­ای که پای دیده می­رقصد

من پیر شده­ام؟!

خسته­ام...